Artykuł Prof. Małgorzaty Pilot opublikowany w PNAS

W jaki sposób wilk został udomowiony przez społeczeństwa łowiecko-zbierackie nie mające wcześniejszego doświadczenia w hodowli zwierząt, od dawna pozostaje zagadką. Istotnych wskazówek pomocnych w odpowiedzi na to pytanie mogą dostarczyć różnice w ekologii behawioralnej wilków i psów. W przeciwieństwie do monogamicznych dzikich psowatych, wolno-żyjące psy są poligamiczne, co sugeruje, że zmiana systemu kojarzeń na poligamiczny była związana z procesem udomowienia. Naukowcy z Wydziału Biologii Uniwersytetu Gdańskiego wraz ze współpracownikami z Austrii, Maroka i USA badali genetyczny system kojarzeń u trzech populacji wolno-żyjących psów. Badania wykazały poligamię samców i samic we wszystkich trzech populacjach, zróżnicowany sukces reprodukcyjny oraz preferencję wobec znanych partnerów. Stwierdzono, że zmiany fizjologiczne i behawioralne związane z przejściem do poligamii mogły ograniczyć częstość krzyżowania się samic z wczesnych populacji psów z wilkami. Dodatkowo, zmiany te mogły ułatwić rozprzestrzenianie się nowych dostosowań do niszy antropogenicznej bez interwencji człowieka. Zmiana systemu kojarzeń nie była zatem konsekwencją udomowienia, jak wcześniej sądzono, lecz ważnym czynnikiem ułatwiającym udomowienie. Artykuł opisujący te badania został opublikowany w czasopiśmie PNAS: Mating system of free-ranging domestic dogs and its consequences for dog evolution | PNAS